پس ازمدتهابه همت افرادی که خالصاومخلصاخدمت میکنندپای دانشگاه ودانشجودرشهرمان بازشد.
کمی به عقب تربرگردیم درابان ماه۸۳ درگرامیداشت استادبدیع اتزمان فروزان فربودکه  قول تاسیس پیام نوردراین همایش باجدیت عوامل ومدیریت همایش ازمسولین گرفته شد.
پس از ان هم باتلاشهای شورای شهروشهرداری دانشگاه علمی کاربردی تاسیس ودانشجوپذیرفت.
اوایل خیلی سخت وبدبادانشجویانی  که ازفرهنگ دیگری وطبقه ای جداازآنچه برشهرماحاکم است انجام می شد.
چندی پیش نیزدرروزنامه خراسان این قلیل دانشجویان موردبی معرفتی قرارگرفته وخواسته شده بودازپذیرش چنین دانشجوهایی جلوگیری شود.
کاش طرزتفکرمان رابازترکنیم وازقالب سنتی بیرون آییم.کاش قدر این صادرکنندگان فرهنگ بشرویه رابدانیم وبه جای برخوردناصحیح آنان راقدربدانیم وآهسته آهسته فرهنگمان رابه آنهابقبولانیم .
درهرمجموعه ای کاستی هایی هست ولی دانشگاه چیزدیگریست.پس بیاییم بااحترام به عقایددیگران درترویج فرهنگ بومی شهرمان توسط این ناقلان علمی وفرهنگی دقت کنیم .
هرچندکه این نوشتاردرتاییدبعضی حرکات بعضی دانشجویان درسطح شهرنیست ولی واقعیتی است که نیازبه زمان دارد.ازقدیم گفته اند کل اگرطبیب بودی سرخود دوانمودی.نگوییم که ناگفتنش بهتر است.